erspreid over de machtige zuidelijke oceaan, liggen door de wind gevormde eilandjes die een thuishaven bieden aan grote hoeveelheden wild. South Georgia kent een roemrucht verleden als walvisjagers station en pleisterplaats van Shackleton’s heroische reis uit het begin van de vorige eeuw. Het is tevens een thuis voor letterlijk miljoenen zeehonden, pinguïns, scholen zeeolifanten en hordes rendieren en nestelende albatrossen. Op deze reis is dit nog maar een tussenstop op weg naar de laatste plek op aarde: Antarctica.

Deze reis begint in Ushuaia, ’s werelds meest zuidelijke stadje. In eerste instantie koerst het schip naar het Antarctisch Schiereiland, aan de kant van de met ijs gevulde  Weddelzee. Op Antarctica zelf imponeert alles, vooral het ijs in al haar variëteiten in vorm en kleur. Ook hier is het wildleven uitbundig, met pinguïnsoorten als de adélie-, ezels- en kinbandpinguïns. En niet te vergeten de walvissen, pelsrobben, zeeolifanten en zeeluipaarden. Van het overweldigende Antarctica vaart de Ortelius naar het afgelegen, ruige landschap van South Georgia. Albatrossen scheren er over het strand, waar de schattige jonge zeehondjes leren zwemmen en rendieren struinen langs de weelderige groene vlaktes. Een wandeling tegen de helling op, langs de wat schuwe macaroni pinguïns, de hoffelijke albatrossen tegen een decor van witte bergpieken, biedt schitterende uitzichten. Maar de meest onuitwisbare indruk maakt Salisbury Plain, waar u aan de rand staat van een kolonie van tienduizenden koningspinguïns. De reis eindigt met de groene pracht van de nog altijd Britse Falklands met kolonies macaroni-, magallaen- en koningspinguïns. Daar wacht het vliegtuig voor de terugvlucht naar Santiago de Chile, het vaste land van Amerika.

Printversie